Преживеаниот рак е огромно достигнување и олеснување. Отвара можности за во иднина, ја менува вашата перспектива за животот и може да биде мотивирачка. Сепак, многу луѓе се наоѓаат дезориентирани и збунети по успешното лекување на рак. Всушност, научниците од Универзитетот во Нов Јужен Велс откриле дека младите кои преживеале рак се изложени на поголем ризик од нарушувања во менталното здравје.

 

Самиот рак е ментално штетен и претставува огромно оптоварување за менталното здравје. Дури и оние кои преживеале се борат да ги замислат своите животи во иднина на детален начин. Оваа студија вклучува 77 млади кои преживеале рак и 62 млади луѓе кои никогаш немале рак. Научниците анализирале спомени, начини на кои овие луѓе ја замислувале иднината и други аспекти на автобиографско размислување. Потоа ги поврзале овие податоци со актуелната катастрофа и квалитетот на животот на овие луѓе. Овие податоци се многу важни – начинот на кој луѓето размислуваат за себеси е силно поврзан со менталното здравје. Научниците ги споредиле резултатите од анализата на овие две групи и утврдиле дека оние кои преживеале рак се сеќаваат на своето минато на негативен начин и размислуваат за својата иднина низ призмата на болеста.

Бидејќи не можат да ја замислат својата иднина на пооптимистички начин, тие имаат зголемен ризик да развијат проблем во врска со менталното здравје. Всушност, научниците велат дека способноста да се замисли една иднина е силно поврзана со вештини за решавање на проблемите. Истражувачите откриле дека жените кои преживеале рак и биле идентификувани со етикетата на „преживеан од рак“, имале полоша депресиjа, и исто така, имале повеќе проблеми со процесите на автобиографско размислување. Научниците велат дека овие резултати покажуваат дека помагањето на млади кои преживеале рак да научат да си ги замислуваат своите идни животи на начин богат со детали, може да биде добра стратегија за терапија.

Добивањето на рак на млада возраст е исклучително тешко, бидејќи вештините за справување кај овие луѓе сѐ уште се развиваат. Всушност, нивниот идентитет уште се гради, што е веројатно зошто оние кои преживеале имаат проблеми со процесите на автобиографско размислување. Д-р Урсула Сансом-Дели, водечки автор на студијата, вели: „Важно е да се обидеме и да разбереме кои млади луѓе можат да бидат „изложени на ризик“ за сериозни проблеми по ракот, така што напорите за интервенција можат најефикасно да бидат насочени кон оние во потреба.“

Научниците ќе продолжат да го истражуваат овој проблем. Важно е да се идентификуваат луѓето кои се во полоша ситуација од другите. Потребни се и нови терапии за подобрување на менталното здравје на младите кои преживеале рак.

Извор на веста: technology.org

Leave a comment